با استکان چای که پُر رنگ تر شده

همراه یک دلی که کمی تنگ تر شده

می خواستم کنار تو باشم، که روزگار

انگار از همیشه دلش سنگ تر شده

هی تند هورت میکشم این چای تلخ را

آن قدر خورده ام که سَرَم مَنگ تر شده

دستم به ساز می رود و هم نمی رود

هرچند از همیشه خوش آهنگ تر شده

از خود بپرس درد جدایی چه کرده است

با استکان چای که پُر رنگ تر شده...

                                               حامد رفیعی