یادمان داد که نان، گرم و حلالش خوب است

خانه با نان حلال است که حالش خوب است

یادمان داد که از بین درختان حیاط

می دهد میوه درختی که نهالش خوب است

آنکه با عطر نفسهاش دلـم را می بُـرد

نیست اما دم افطار، خیالش خوب است

خاک از روی خیالات تکاندم امشب

بعد افطار زدم فال و چه فالش خوب است

گفت حافظ که سفر کرده می آید از راه

آرزو، گاه فقط نوعِ محالش خوب است

نان که می پخت، خدا هم هوس نان می کرد

یادمان داد که نان، گرم و حلالش خوب است...

                                                                                             حامد رفیعی